maandag 24 mei 2010
Lijsttrekkers laten elkaar amper heel
De verkiezingscampagne kwam traag op gang, maar is nu volop bezig. Er zijn de lijsttrekkersdebatten met daarna lange analyses en zelf mag ik ook regelmatig op stap. De toon in die debatten tussen lijsttrekkers is niet echt gezellig. Het kost al moeite om elkaar te laten uitpraten. Bij het radiodebat begon me dat op een gegeven ogenblik te storen. Aardig was om gisteren nu ook Wilders te zien. Hij was zich zelf, heeft humor, maar ik zie in hem niet de premier. Daarbij komt dat zijn programma naast het anti-islam gebeuren opvalt door elementen, die je verder alleen bij de SP vindt. Wie is er nou echt links? Cohen had het moeilijk, hoewel zijn toon het meest rustig was, maar hij zit niet lekker in getallen en heeft moeite met zijn steeds wisselende verkiezingsprogramma. Ik denk steeds, hij moet beter kunnen. Dat ik Rutte goed vind, zal u niet verbazen. Hij is ook in de afgelopen jaren gigantisch gegroeid en zei terecht, dat hij popelt om premier te worden. Ik verbaas me het meest over Balkenende. Zijn breekpunten van vier jaar terug bleken de afgelopen jaren allemaal bespreekbaar en zijn uitgevoerd om langer met de PvdA te kunnen regeren, dus waarom die ferme toon over breekpunten? Ik ga me nu echt zorgen maken over de aftrekbaarheid van hypotheekrente bij het CDA. Leiderschap heeft Balkenende in acht jaar ondanks het harde werken, ook niet echt getoond. Helaas.
Het zal deze twee weken nog wel even veder gaan. Laat dan de andere lijsttrekkers ook maar in beeld komen. Dan kan de kiezer echt kiezen.
Het zal deze twee weken nog wel even veder gaan. Laat dan de andere lijsttrekkers ook maar in beeld komen. Dan kan de kiezer echt kiezen.
maandag 26 april 2010
Nieuwe vragen na hoorzitting klimaat
Het voorjaar laat zich gelukkig nu wat meer gelden. Toch kom ik weer even bij de klimaatdiscussie. Vorige week hebben we als Kamer op mijn initiatief er een hoorzitting over gehouden. Een hoorzitting is een minder zwaar instrument als een parlementair onderzoek of zelfs de enquête, maar geeft wel de ruimte om aan genodigden goed voorbereid kritische vragen te stellen.
De gasten liepen zeer uiteen, Medewerkers van het Planbureau voor de leefomgeving, wetenschapsjournalisten, maar ook de zogeheten klimaatsceptici. Zij hadden nu voor het eerst ruimte om hun verhaal in de Kamer te houden. De meningen in de hoorzitting liepen uiteen, maar dat mag niet verbazen. Ook liepen de emoties soms op. Het is echter goed, dat de hoorzitting heeft plaatsgevonden. Nu ik een week later terug kijk, zijn er ook nieuwe vragen, die om een antwoord van de minister vragen. Ik noem wat voorbeelden. Hoe zijn de standpunten, die ambtelijk en politiek in internationaal overleg werden ingenomen, tot stand gekomen? In welke mate was de verantwoordelijk minister of staatssecretaris er bij betrokken. Hoe werden delegaties samengesteld. Wie wees de contra-experts, de zogeheten peer reviewers aan. Had het ministerie daarbij een rol of niet? Op zijn minst heb ik het gevoel, dat gelijkdenkenden elkaar opzochten.
Naast dit alles speelt dan het internationaal onderzoek naar het IPPC, het klimaatpanel van de Verenigde Naties. Daarbij gaat het vooral om welke fouten zijn er verder nog dan de al gevonden fouten en is er bewust of meer onbewust naar de conclusie toegewerkt, dat de mens een rol zou spelen bij klimaatverandering.
Tot slot, ik krijg wel de vraag of de VVD dan tegen zuiniger omgaan met energie is. Het antwoord daarop is: nee helemaal niet. We moeten zoeken naar meer energiezuinige producten en naar nieuwe energiebronnen. Dat zeggen we ook al de hele tijd. Alleen is de basis daarvan toch vooral, dat olie en gas opraken en we ook minder afhankelijk moeten zijn van ayatollahs en meneer Poetin.
De gasten liepen zeer uiteen, Medewerkers van het Planbureau voor de leefomgeving, wetenschapsjournalisten, maar ook de zogeheten klimaatsceptici. Zij hadden nu voor het eerst ruimte om hun verhaal in de Kamer te houden. De meningen in de hoorzitting liepen uiteen, maar dat mag niet verbazen. Ook liepen de emoties soms op. Het is echter goed, dat de hoorzitting heeft plaatsgevonden. Nu ik een week later terug kijk, zijn er ook nieuwe vragen, die om een antwoord van de minister vragen. Ik noem wat voorbeelden. Hoe zijn de standpunten, die ambtelijk en politiek in internationaal overleg werden ingenomen, tot stand gekomen? In welke mate was de verantwoordelijk minister of staatssecretaris er bij betrokken. Hoe werden delegaties samengesteld. Wie wees de contra-experts, de zogeheten peer reviewers aan. Had het ministerie daarbij een rol of niet? Op zijn minst heb ik het gevoel, dat gelijkdenkenden elkaar opzochten.
Naast dit alles speelt dan het internationaal onderzoek naar het IPPC, het klimaatpanel van de Verenigde Naties. Daarbij gaat het vooral om welke fouten zijn er verder nog dan de al gevonden fouten en is er bewust of meer onbewust naar de conclusie toegewerkt, dat de mens een rol zou spelen bij klimaatverandering.
Tot slot, ik krijg wel de vraag of de VVD dan tegen zuiniger omgaan met energie is. Het antwoord daarop is: nee helemaal niet. We moeten zoeken naar meer energiezuinige producten en naar nieuwe energiebronnen. Dat zeggen we ook al de hele tijd. Alleen is de basis daarvan toch vooral, dat olie en gas opraken en we ook minder afhankelijk moeten zijn van ayatollahs en meneer Poetin.
zondag 07 maart 2010
Verkiezingst(r)ijd loopt door
Vanmiddag waren in het tv-programma Buitenhof weer de beelden te zien van de PvdA met dit maal oud-minister Van der Laan als winnaar van de Raadsverkiezingen. Wat betreft verkooptechniek van de PvdA geweldig als je juist de verliezer bent, maar wat betreft eerlijkheid onthutsend. Maar, we weten nu zeker, dat de verkiezingscampagne is begonnen. Het wordt vast het ene debat na het andere, want elke omroep heeft zijn eigen debat. Ik denk wel eens, kan dat niet wat minder?
Alle partijen zin intussen hard bezig met het verkiezingsprogramma nu versneld te maken en suggesties voor dat programma stromen binnen. Bij de VVD is er een aparte commissie voor en beslist uiteindelijk de ledenvergadering er over, waarbij elk lid een stem heeft. Ook de kandidatenlijsten worden samengesteld. Van meer ervaren collega’s hoor ik, dat dit gewoonlijk een behoorlijke tijd spanning geeft, maar nu gaat dat ook allemaal snel. Afwachten dus, ook wat mij zelf betreft.
Alle partijen zin intussen hard bezig met het verkiezingsprogramma nu versneld te maken en suggesties voor dat programma stromen binnen. Bij de VVD is er een aparte commissie voor en beslist uiteindelijk de ledenvergadering er over, waarbij elk lid een stem heeft. Ook de kandidatenlijsten worden samengesteld. Van meer ervaren collega’s hoor ik, dat dit gewoonlijk een behoorlijke tijd spanning geeft, maar nu gaat dat ook allemaal snel. Afwachten dus, ook wat mij zelf betreft.
donderdag 25 februari 2010
Het nieuwe politieke modewoord
Heerlijk, we hebben weer een nieuw modewoord: controversieel. Heit woord bestond al heel lang, maar nu staat het elke dag in alle kranten. De aandacht er voor heeft alles te maken met de val van dit kabinet. Het kabinet had niet veel met elkaar en vergat dat er echt wat moest gebeuren in deze economische crisis.Ik heb het debat over Uruzgan met verbijstering gevolgd.
Nadat het gezelschap uiteen knalde is het modder gooien meteen begonnen net als het draaien. Twee maanden geleden was de het CDA nog voor de km-heffing en nu is het onderwerp controversieel. Anders gezegd, het CDA wil die heffing niet meer. Vandaag kreeg ik veel emails van de griffie van de Kamer met lange lijsten om komende week over te besluiten: al of niet controversieel. Nog niet zo lang geleden, was het voldoende als één partij zei, we willen niet verder met dit onderwerp, maar dan zou er weinig overblijven en zou de Kamer nu al op verkiezingsreces kunnen.
Het wordt nadenken over wat te doen met alle beleidsvoorstellen waar de rapporten van het IPPC, het klimaatpanel van de Verenigde Naties een grote rol speelt. Dat geldt voor het klimaatbeleid, maar ook voor de plannen van de commissie Veerman over water, die zijn gebaseerd op de klimaatscenario's van datzelfde panel.
Nadat het gezelschap uiteen knalde is het modder gooien meteen begonnen net als het draaien. Twee maanden geleden was de het CDA nog voor de km-heffing en nu is het onderwerp controversieel. Anders gezegd, het CDA wil die heffing niet meer. Vandaag kreeg ik veel emails van de griffie van de Kamer met lange lijsten om komende week over te besluiten: al of niet controversieel. Nog niet zo lang geleden, was het voldoende als één partij zei, we willen niet verder met dit onderwerp, maar dan zou er weinig overblijven en zou de Kamer nu al op verkiezingsreces kunnen.
Het wordt nadenken over wat te doen met alle beleidsvoorstellen waar de rapporten van het IPPC, het klimaatpanel van de Verenigde Naties een grote rol speelt. Dat geldt voor het klimaatbeleid, maar ook voor de plannen van de commissie Veerman over water, die zijn gebaseerd op de klimaatscenario's van datzelfde panel.
zondag 31 januari 2010
Stil staan bij Auschwitz
Vanochtend heb ik eerst gekeken of er weer sneeuw was bijgevallen, maar dat viel mee, dus ben ik als woordvoerder oorlogsslachtoffers, op weg gegaan naar de Auschwitzherdenking in Amsterdam. Het grootste stuk met de auto en een stukje metro. Je krijgt kippenvel als je denkt aan het aantal doden en dat maar 500 gevangen Nederlanders, dat kamp hebben overleefd. Dat nooit meer. Er was veel belangstelling en ik kwam er oude klasgenoten tegen, die ik in geen jaren had gezien. Vreemd als kind wist je van sommige schoolgenoten, dat ze joods waren, maar je sprak er toen niet over. Zoveel jaren later, doe je dat dan wel. Ik vond het passend dat ook werd stil gestaan bij de omgekomen zigeunerbevolking.
Opvallend vond, ik dat bij herdenkingen steeds meer bloemen namens organisaties worden neergelegd en dat al die organisaties, ook politieke, dan met naam en toenaam worden genoemd. Is het voor de Kamer niet voldoende als het enkel door onze Kamervoorzitter gebeurt en is het voor Amsterdam, deelgemeenten en omringende gemeenten niet voldoende, dat het namens de hele gemeenteraad van Amsterdam gebeurt? Je zag bij het wachten op al die officiële bloemen ook een stuk onrust ontstaan, mensen gingen al weg. Bovendien, met die sneeuw, krijg je al wachtende echt ijskoude voeten. Toch overheerst bij mij het gevoel, dat het goed is, dat we na vijfenzestig jaar bevrijding, nog steeds herdenken.
Opvallend vond, ik dat bij herdenkingen steeds meer bloemen namens organisaties worden neergelegd en dat al die organisaties, ook politieke, dan met naam en toenaam worden genoemd. Is het voor de Kamer niet voldoende als het enkel door onze Kamervoorzitter gebeurt en is het voor Amsterdam, deelgemeenten en omringende gemeenten niet voldoende, dat het namens de hele gemeenteraad van Amsterdam gebeurt? Je zag bij het wachten op al die officiële bloemen ook een stuk onrust ontstaan, mensen gingen al weg. Bovendien, met die sneeuw, krijg je al wachtende echt ijskoude voeten. Toch overheerst bij mij het gevoel, dat het goed is, dat we na vijfenzestig jaar bevrijding, nog steeds herdenken.
woensdag 20 januari 2010
Het geknoei rond gletsjers
Vanmiddag stond op teletekst, dat het IPCC, het klimaatpanel van de Verenigde Naties, de waarschuwing herroept, dat de gletsjers bij de Himalaya in 2035 gesmolten zouden zijn. Een paar dagen eerder was al in de Engelse krant de Sunday Timers te lezen, dat die eerdere waarschuwing was gebaseerd op een weinig wetenschappelijke bron.
Ik blijf me zo wel verbazen. De afgelopen jaren zijn door het IPCC rapporten opgesteld met angstaanjagende berichten over klimaatverandering en de rol daarbij van de mens. Ik geloof best, dat het klimaat verandert en wellicht heeft de mens daarmee te maken, maar de stelligheid waarmee dit alles door het IPCC wordt gezegd, is vreemd. Als je een paar kritische vragen stelt over mogelijk geknoei met cijfers word je door de linkse gemeenschap zo ongeveerd verketterd. En nu dus dit weer met het doem denken over het smelten de gletsjers.
Het IPCC heeft de eerdere waarschuwing dus herroepen. Maar, welk overheidsbeleid is op deze eerder waarschuwing gebaseerd? Wat gaan we bij voorbeeld doen met het rapport Veerman over de stijging van het water? Het water stijgt, maar de mate waarin, weten we niet. Het rapport Veerman gaat uit van het ergste scenario, gebaseerd op de IPCC-rapporten. Een scenario dat zelfs veel veder gaat dan de scenario’s van het6 KNMI. Tja, zo kost het wel miljarden. En welke “oude lijken”liggen er nog meer in de IPCC-kast? Eerder beloofde minister Cramer mij onderzoek en goed, dat het internationaal gebeurt. Maar, ik denk dat het onderzoek moet worden uitgebreid!
Ik blijf me zo wel verbazen. De afgelopen jaren zijn door het IPCC rapporten opgesteld met angstaanjagende berichten over klimaatverandering en de rol daarbij van de mens. Ik geloof best, dat het klimaat verandert en wellicht heeft de mens daarmee te maken, maar de stelligheid waarmee dit alles door het IPCC wordt gezegd, is vreemd. Als je een paar kritische vragen stelt over mogelijk geknoei met cijfers word je door de linkse gemeenschap zo ongeveerd verketterd. En nu dus dit weer met het doem denken over het smelten de gletsjers.
Het IPCC heeft de eerdere waarschuwing dus herroepen. Maar, welk overheidsbeleid is op deze eerder waarschuwing gebaseerd? Wat gaan we bij voorbeeld doen met het rapport Veerman over de stijging van het water? Het water stijgt, maar de mate waarin, weten we niet. Het rapport Veerman gaat uit van het ergste scenario, gebaseerd op de IPCC-rapporten. Een scenario dat zelfs veel veder gaat dan de scenario’s van het6 KNMI. Tja, zo kost het wel miljarden. En welke “oude lijken”liggen er nog meer in de IPCC-kast? Eerder beloofde minister Cramer mij onderzoek en goed, dat het internationaal gebeurt. Maar, ik denk dat het onderzoek moet worden uitgebreid!
zondag 10 januari 2010
De subsidiekraan stroomt over
Ik heb met verbazing zitten kijken naar het programma Buitenhof. Het ging over duurzaamheid, op zich al een modewoord. Want wat is duurzaam, dat iets lang mee gaat of dat een product op een vriendelijke of energiezuinige manier is geproduceerd. De aanwezige mensen aan tafel, met Wubbo Ockels voorop, hadden het vooral over subsidie, het kon niet op. Zelfs Diederik Samsom, die toch erg voor subsidies voor duurzame energie is en dat ook uitdroeg, legde het geheel af tegen Ockels.
Ik zou het modewoord ”duurzaam” willen schrappen en liever praten over moderne productiemethoden, die goed zijn voor het milieu en voor de economie. Daarbij kan de overheid best wel eens helpen, maar het initiatief moet vooral ook van mensen zelf komen. Er zijn ondernemers, die daar volop mee bezig zijn en die kunnen vooral als ze een enorm financieel risico lopen worden geholpen met een garantieregeling of met dat de overheid een tijd klant wordt. De overheid moet de taak van een ondernemer echter niet overnemen.
Bij meer milieuvriendelijk willen werken hoort zeker ook het produceren van minder afval. Bijna iedereen in dit land zal naar minder afval willen. Beter produceren kan daarbij helpen, maar ook het scheiden van afval, zodat materialen opnieuw kunnen worden gebruikt. Dat gebeurt al met succes met papier en glas. Nu gaan we ook kunststof apart inzamelen. Dat principe onderschrijf ik, maar de werkelijkheid is dat nu iedereen nog meer aparte zakken krijgt en het kunststof in de meeste gemeenten, ook om financiële redenen, door de inwoners zelf moeten worden weggebracht. Het wachten is op de apparatuur voor het scheiden achteraf. Alleen gemeenten, die dat willen krijgen minder geld, dan gemeenten die alles vooraf scheiden. En dat ze nog geld krijgen is te danken aan een motie van VVD en CDA. Tja, het wachten is op de echte vernieuwers.
Ik zou het modewoord ”duurzaam” willen schrappen en liever praten over moderne productiemethoden, die goed zijn voor het milieu en voor de economie. Daarbij kan de overheid best wel eens helpen, maar het initiatief moet vooral ook van mensen zelf komen. Er zijn ondernemers, die daar volop mee bezig zijn en die kunnen vooral als ze een enorm financieel risico lopen worden geholpen met een garantieregeling of met dat de overheid een tijd klant wordt. De overheid moet de taak van een ondernemer echter niet overnemen.
Bij meer milieuvriendelijk willen werken hoort zeker ook het produceren van minder afval. Bijna iedereen in dit land zal naar minder afval willen. Beter produceren kan daarbij helpen, maar ook het scheiden van afval, zodat materialen opnieuw kunnen worden gebruikt. Dat gebeurt al met succes met papier en glas. Nu gaan we ook kunststof apart inzamelen. Dat principe onderschrijf ik, maar de werkelijkheid is dat nu iedereen nog meer aparte zakken krijgt en het kunststof in de meeste gemeenten, ook om financiële redenen, door de inwoners zelf moeten worden weggebracht. Het wachten is op de apparatuur voor het scheiden achteraf. Alleen gemeenten, die dat willen krijgen minder geld, dan gemeenten die alles vooraf scheiden. En dat ze nog geld krijgen is te danken aan een motie van VVD en CDA. Tja, het wachten is op de echte vernieuwers.
zondag 20 december 2009
Circusvoorstelling voorbij
Er is de wet van Murphy en daar had de klimaatconferentie veel van weg. Een groot deel van Europa is in de greep van de winter en dat bevordert niet het praten over opwarming van de aarde, ook al blijkt uit statistieken – al zijn die wel omstreden- dat op veel plaatsen het warmer wordt en het water stijgt. Daarbij komt dat olie en gas opraken, maar dat merken we nog niet concreet zolang de kachel brandt.
Ander punt was de rommelige organisatie. Mensen moesten uren in de rij staan om binnen te komen, ook als men zich tijdig had aangemeld. Er waren veel meer mensen dan twee maanden geleden gedacht en de eerste dagen overheerste helaas het beeld van relletjes en oproerpolitie.
Ruim tien dagen geleden waren ambtenaren, die feitelijk al twee jaar met elkaar discussiëren met de onderhandelingen begonnen. Vorig weekend kwamen de ministers van milieu en toen bleek dat er nog geen voortang was. Ik kon dat zelf vaststellen toen ik woensdag samen met collega' s werd bijgepraat en vooral van meningsverschillen hoorde. Deze donderdag arriveerden, maar liefst 190 regeringsleiders, een record denk ik voor een conferentie over een speciaal thema. Toen we ook duidelijk, dat de machtsverhoudingen zijn veranderd in de wereld. Met China, India, Zuid- Afrika en Brazilië moet worden rekening gehouden. Dat lukte de Amerikanen nog goed en er leek een akkoord te zijn. Maar toen werden Sudan, Cuba, Bolivia, Venezuela en de eilandengroep Tuvalu boos. Ze schreeuwden er op los. Los van die eilanden, zijn het geen landen waar je vrolijk van wordt. Ze waren boos over de achterkamers. Er moest meer geld komen terwijl er al meer dan honderd miljard was toegezegd.
Rest de vraag, wat is nu de uitkomst? Honderdzevenentachtig landen hebben feitelijk afspraken gemaakt om de temperatuurstijging beperkt te willen houden, de uitstoot van CO2 omlaag te willen brengen en naar nieuwe energiebronnen te gaan zoeken. Ze willen ook miljarden uitgeven aan arme landen om maatregelen te nemen tegen stijgend water, droogte en het helpen met energie. Echt hard zijn de afspraken niet, want juridisch is het bijna zo zacht als boter. Wel zullen veel landen gewoon toch dit soort dingen gaan doen. Dus laten we nuchter verder gaan, maar dan wel zonder dit soort circusvoorstellingen. Laten we intussen ook kijken, hoe het klimaat zich echt ontwikkelt.
Ander punt was de rommelige organisatie. Mensen moesten uren in de rij staan om binnen te komen, ook als men zich tijdig had aangemeld. Er waren veel meer mensen dan twee maanden geleden gedacht en de eerste dagen overheerste helaas het beeld van relletjes en oproerpolitie.
Ruim tien dagen geleden waren ambtenaren, die feitelijk al twee jaar met elkaar discussiëren met de onderhandelingen begonnen. Vorig weekend kwamen de ministers van milieu en toen bleek dat er nog geen voortang was. Ik kon dat zelf vaststellen toen ik woensdag samen met collega' s werd bijgepraat en vooral van meningsverschillen hoorde. Deze donderdag arriveerden, maar liefst 190 regeringsleiders, een record denk ik voor een conferentie over een speciaal thema. Toen we ook duidelijk, dat de machtsverhoudingen zijn veranderd in de wereld. Met China, India, Zuid- Afrika en Brazilië moet worden rekening gehouden. Dat lukte de Amerikanen nog goed en er leek een akkoord te zijn. Maar toen werden Sudan, Cuba, Bolivia, Venezuela en de eilandengroep Tuvalu boos. Ze schreeuwden er op los. Los van die eilanden, zijn het geen landen waar je vrolijk van wordt. Ze waren boos over de achterkamers. Er moest meer geld komen terwijl er al meer dan honderd miljard was toegezegd.
Rest de vraag, wat is nu de uitkomst? Honderdzevenentachtig landen hebben feitelijk afspraken gemaakt om de temperatuurstijging beperkt te willen houden, de uitstoot van CO2 omlaag te willen brengen en naar nieuwe energiebronnen te gaan zoeken. Ze willen ook miljarden uitgeven aan arme landen om maatregelen te nemen tegen stijgend water, droogte en het helpen met energie. Echt hard zijn de afspraken niet, want juridisch is het bijna zo zacht als boter. Wel zullen veel landen gewoon toch dit soort dingen gaan doen. Dus laten we nuchter verder gaan, maar dan wel zonder dit soort circusvoorstellingen. Laten we intussen ook kijken, hoe het klimaat zich echt ontwikkelt.
maandag 07 december 2009
Even bloggen op www.nu.nl
Deze twee weken schrijf ik dagelijks een weblog voor www.nu.nl. U kunt daar mijn verhalen en die van Femke Halsema vinden onder het kopje klimaattop. De eerste aflevering is vandaag op 7 december geplaatst.
donderdag 26 november 2009
Genoei met cijfers
Het jokkebrokken lijkt in te zijn. Jarenlang is ons verteld dat het klimaat snel verandert en nu moeten daar toch vraagtekens bij worden gezet. In discussies heb ik altijd gezegd, dat ik afga op de gegevens van officiële weerinstituten en die gaven aan, dat de temperatuur meer dan gemiddeld stijgt. Afgelopen weekend bleek dat daar een vraag teken bij moet worden gezet. Het gerenommeerde Engelse instituut blijkt e-mails met standpunten daarin, die hun niet uitkwamen, te hebben verwijderd, grafieken te hebben bijgesteld en er werden zelfs medewerkers de mond gesnoerd. Dinsdag heb ik in de Kamer om een brief van minister Cramer gevraagd waarin ze moet beantwoorden of ze hiervan al eerder wist, hoe het zit bij ons eigen KNMI en of ze vindt dat er met cijfers is gemanipuleerd.
Het antwoord las ik daarna eigenlijk op haar weblog, al wacht ik het officiële antwoord nog af. Het is allemaal niet waar en het is een schande dat er hackers zijn geweest die sites kraakten. Die hackers zijn criminelen, aldus minister Cramer. Tja, onze minister is over de vroegere diefstal op het ministerie van Economische Zaken van gegevens over kernenergie, wel eens milder geweest. De Belastingdienst gebruikt bovendien juist deze maanden gegevens , die zijn gestolen, om extra aanslagen op te leggen aan mensen die bankrekeningen verzwegen. Kortom het meten met twee maten is in. Vanavond werd duidelijk, dat ook het officiële Nieuw- Zeelandse weerinstituut met grafieken heeft gerommeld.
Hoe nu verder? Ik hoop dat de minister de zaak echt gaat uitzoeken, daar heeft de Nederlandse belastingbetaler recht op.
Het antwoord las ik daarna eigenlijk op haar weblog, al wacht ik het officiële antwoord nog af. Het is allemaal niet waar en het is een schande dat er hackers zijn geweest die sites kraakten. Die hackers zijn criminelen, aldus minister Cramer. Tja, onze minister is over de vroegere diefstal op het ministerie van Economische Zaken van gegevens over kernenergie, wel eens milder geweest. De Belastingdienst gebruikt bovendien juist deze maanden gegevens , die zijn gestolen, om extra aanslagen op te leggen aan mensen die bankrekeningen verzwegen. Kortom het meten met twee maten is in. Vanavond werd duidelijk, dat ook het officiële Nieuw- Zeelandse weerinstituut met grafieken heeft gerommeld.
Hoe nu verder? Ik hoop dat de minister de zaak echt gaat uitzoeken, daar heeft de Nederlandse belastingbetaler recht op.

